- aurūginōsus
- aurūgo
- aurum
- Aurunca
- Auruncī
- Auruncus
- Auscī
- ausculor
- auscultātio
- auscultātor
- auscultātus
- ausculto
- ausculum
- Ausētānī
- ausī
- ausim
- Ausona
- Ausonēs
- Ausonia
- Ausonidae
- Ausoniī
- Ausonis
- Ausonius 1
- Ausonius 2
- auspex
- auspicālis
- auspicātō
- auspicātus
- auspicium
- auspico
- auspicor
- austellus
- auster
- austērē
- austēritās
- austērus
- austrālis
- Austria
- Austriacī
- austrīna
- austrīnus
- austroafricus
- Austrogotī
- ausum
- ausus 1
- ausus 2
- aut
- autem
- authenticus
- authepsa
- << >>
- autem
- Jungtukas. Skiemenys: LB (2)
- Jokantas 1936
autem conjunct. advers. silpniausias adversatyvinis jungtukas, todėl niekad nebūna pirmoje sakinio vietoje. a) priešpastatant: bet, gi, o, tuo tarpu Croesus hostium vim sese perversurum putavit, pervertit autem suam; Gyges a nullo videbatur, ipse autem omnia videbat.b) jungiant ką nauja: ir, ir be to Vercingetorix principibus pecunias, civitati autem imperium totius provinciae pollicitus est; reliquum erat unum iter angustum et difficile, mons autem altissimus impendebat.
- Kuzavinis 2007
- autem conj. 1. õ, bèt, tačiaũ; añtra ver̃tus; oppidum oppugnāre īnstituit, est ~ oppidum locī nātūrā mūnītum Cs jìs nuspréndė pùlti miẽstą, tačiaũ miẽstas yrà suñkiai prieinamojè viẽtoje;2. ir̃, ir̃ bè tõ; hūmānum amāre est, hūmānum ~ īgnōscere est Pl žmõgiška mylė́ti, žmõgiška ir̃ atléisti
- autem conj.
