- imitātor
- imitātrīx
- imitor
- immaculātus
- immadēsco
- immāne
- immānis
- immānitās
- immansuētus
- immātūritās
- immātūrus
- immedicābilis
- immeditātē
- immemor
- immemorābilis
- immemorātus
- immendābilis
- immēnsitās
- immēnsum 1
- immēnsum 2
- immēnsus
- immerēns
- immerenter
- immergo
- immeritō
- immeritus
- immersābilis
- immersī
- immersio
- immersus
- immētātus
- immigro
- imminentia
- immineo
- imminuo
- imminūtio
- imminūtus
- immisceo
- immiserābilis
- immisericorditer
- immisericors
- immīsī
- immissio
- immissus
- immītis
- immitto
- immīxtus
- immō
- immōbilis
- immōbilitās
- << >>
- immō
- Prieveiksmis. Skiemenys: LL (2)
- Jokantas 1936
immo adv. dažnai sustiprinamas žodžiais vero, certe, etiam: a) ne, priešingai ubi fuit Sulla? num Romae? immo longe afuit; ea spe depulsus non tamen belli consilia omisit, immo vero iam incohavit bellum; si patriam prodere conabitur pater, silebitne filius? immo vero obsecrabit patrem, ne id faciat.b) dar gi, net gi, taip causa igitur non bona est? immo optima; non conficit fabulas? immo diligentissime; vivuntne quos nos exstinctos esse arbitramur? immo vero vivunt; egebat? immo locuples erat; *Quid tu? nullane habes vitiia? i. alia. Hic tamen vivit; vivit? i. vero in senatum venit.
- Kuzavinis 2007
- immō adv. (dažnai sustiprinamas žodžiais vērō, certē, etiam) 1. nè, príešingai C;2. dárgi, nètgi; taĩp; ~ vērō in senātum venit C jìs nètgi į̃ senãtą ateĩna; ~ etiam Te taĩp, žìnoma
- immō adv. (dažnai sustiprinamas žodžiais vērō, certē, etiam)
