- mendōsus
- mendum
- Meneclēs
- Meneclīus
- Menedēmus
- Menelāus
- Menēniānus
- Menēnius
- mēninga
- Mēninx
- Menippēus
- Menippus
- mēnis
- Mēnix
- Menoeceus
- Menoetiadēs
- Menoetius
- mēns
- Mēns
- mēnsa
- mēnsālis
- mēnsārius
- mēnsātim
- mēnsio
- mēnsis
- mēnsor
- mēnsōrium
- mēnsōrius
- mēnstruālis
- mēnstruum
- mēnstruus
- mēnsula
- mēnsulārius
- mēnsūra
- mēnsūrābilis
- mēnsūrātio
- mēnsūrātor
- mēnsūrnus
- mēnsūro
- mēnsus
- menta
- mentagra
- mentālis
- mentālitās
- mentastrum
- mentha
- mentiēns
- mentio
- mentior
- mentītio
- << >>
- menti|o, ōnis f
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), moteriškoji, bendrinis. Skiemenys: LBA (3)
- Sirvydas 1642
-
Miánowánie, Vſurpatio, mentio, nomenclatio, nominatio. Wardomineimas. -
Wſpominam co, Memoro, facio mentionem, commemoro. Paminiu. -
Wzgadáć ſię, wzgadali ſię, Incidit mentio, incidere in mentionem, inferre ſermonem, inferre ſermonem de. Paminet kałbunt ku. -
Wzgadáć ſię, wzgadali ſię, Incidit mentio, incidere in mentionem, inferre ſermonem, inferre ſermonem de. Paminet kałbunt ku. -
Wzmianka, Mentio. Pamineimas.
-
- Kuzavinis 2007
- menti|o, ōnis f [meminī] 1. (pa)minė́jimas; užsiminìmas; ~ōnem alicūjus reī (dē aliquā rē) facere (īnferre, movēre) C etc. minė́ti ką̃, užsimiñti apiẽ ką̃;2. pasikalbė́jimas, pókalbis; coepit poētārum esse ~o Pt pókalbis prasidė́jo apiẽ poetùs;3. pasisãkymas; žõdis (in senātū C); nūlla triumphī ~o C apiẽ triùmfą nė̃ žõdžio
- menti|o, ōnis f [meminī]
