Lotyniškas antraštinis žodis
Tekstas žodyno straipsniuose
  • 2. utrum
  • Jungtukas. Skiemenys: AB (2)
  • Sirvydas 1642
    • Ieśli, Si, vtrum, num, an. Iey.
    • Jza, izáli, Num? nunquid, An, num, vtrũ. Er.
  • Jokantas 1936
    • utrum conjunct. [npron. uter „katras (iš dviejų)“] klausiamasis žodelytis disjungtiviuose klausimuose su atitinkančiu an: utrum — an (arba anne, annon, necne, -ne) utrum hoc tu parum commeministi an ego non satis intellexi?; utrum haec nostra culpa est annon?; inter praetores magna fuit contentio, utrum moenibus se defenderent an acie decernerent; quaero, utrum emeris necne.
  • Kuzavinis 2007
    • 2. utrum conj. [1. utrum] ar̃ (dažniausiai su atliepiamuoju an); ~ ea vestra, an nostra culpa est? C taĩ jū́sų ar̃ mū́sų kaltė̃? diī ~ sint, ~ necne sint quaeritur C kláusiama, ar̃ yrà dievaĩ, ar̃ nè