- dīs 1
- dīs 2
- dis-
- discalceātus
- discalceo
- discapēdino
- discarico
- discaveo
- discēdo
- dīscēns
- dīscentia
- disceptātio
- disceptātor
- disceptātrīx
- discepto
- discernenter
- discernibilis
- discerniculum
- discerno
- discerpo
- discerptim
- discerptio
- discerptus
- discertātio
- discerto
- discessī
- discessio
- discessus 1
- discessus 2
- dīscibilis
- discidī 1
- discīdī 2
- discidium
- discīdo
- discīnctus
- discindo
- discingo
- dīsciplīna
- dīsciplīnātus
- dīsciplīnōsus
- dīscipula
- dīscipulīna
- dīscipulus
- discissus
- discīsus
- disclūdo
- disclūsio
- dīsco
- discobolos
- discolor
- << >>
- dīrump|o, ere; rūpī, ruptum
- Veiksmažodis, 3 asmenuotė. Skiemenys: LLA (3)
- Susiję: dīrūpī; dīruptus; disrumpo
- Jokantas 1936
dī-rumpo (ir dis-rumpo, dirrumpo), rūpī, ruptum 3 a) sudraskyti, sudaužyti, sulaužyti caput alicui P; †imagines; homo diruptus su yda, nesveikas, kliautingas.b) trop.α) pass. iš apmaudo, pykčio, skausmo sprogti, plyšti, nertis iš kailio dirumpi dolore, invidiā; dirumpuntur unum omnia posse.β) nutraukti amicitiam; societatem generis humani.
dī-rumpo (ir dis-rumpo, dirrumpo), rūpī, ruptum 3 a) sudraskyti, sudaužyti, sulaužyti caput alicui P; †imagines; homo diruptus su yda, nesveikas, kliautingas.b) trop.α) pass. iš apmaudo, pykčio, skausmo sprogti, plyšti, nertis iš kailio dirumpi dolore, invidiā; dirumpuntur unum omnia posse.β) nutraukti amicitiam; societatem generis humani.
- Kuzavinis 2007
- dīrump|o, ere; rūpī, ruptum vt [dis + rumpo] 1. (su)láužyti, išláužti (jānuās Vo); (su)daužýti (caput tabulā Pl); (su)draskýti, (su)tráukyti (aliquid C);2. nutráukti (amīcitiam C);3. pass. ~ī1) nesveikúoti (stomachō Se); homo dīruptus C palíegęs žmogùs;2) kentė́ti; ~ī dolōre C kentė́ti skaũsmą;3) dū̃kti, nerìmti; ~ī furiā C netvérti pykčiù;4) leĩpti; ~ī rīsū Ap juokaĩs plýšti
- dīrump|o, ere; rūpī, ruptum vt [dis + rumpo]
