- increpito
- increpitus
- increpo
- incrēsco
- incrēto
- incrētus 1
- incrētus 2
- incrēvī
- incrībrātus
- incruentātus 1
- incruentātus 2
- incruentus
- incrustātio
- incrusto
- incubātio
- incubātor
- incubito
- incubitus
- incubo 1
- incubo 2
- incubuī
- incubus
- incucurrī
- incūdo
- inculco
- inculpātē
- inculpātio
- inculpātus
- inculpo
- incultē
- incultus 1
- incultus 2
- incultus 3
- incumba
- incumbo
- incūnābula
- incūnctanter
- incūrābilis
- incūrātus
- incūria
- incūriōsē
- incūriōsus
- incurro
- incursio
- incurso
- incursus 1
- incursus 2
- incurvātio
- incurvēsco
- incurvīsco
- << >>
- inculc|o, āre, āvī, ātum
- Veiksmažodis, 1 asmenuotė. Skiemenys: LLA (3)
- Kuzavinis 2007
- inculc|o, āre, āvī, ātum vt [1. in + calco] 1. įmìnti, sumìnti (arēnam Co);2. prk.1) įter̃pti, įspráusti, įpìnti (verba Graeca C);2) įteĩgti, įkalbė́ti, įkálti į̃ gálvą Q;3) primèsti (alicuī aliquid C); sē alicūjus auribus ~āre C priver̃sti ką̃ savę̃s klausýti
- inculc|o, āre, āvī, ātum vt [1. in + calco]

