- num 1
- Num.
- Numa Pompilius
- Numantia
- Numantīnī
- Numantīnus
- numcubi
- numella
- numellārius
- nūmen
- numerābilis
- numerālis
- numerārius
- numerātio
- numerātum
- numerātus
- Numerius
- numero 1
- numerō 2
- numerōsē
- numerōsitās
- numerōsus
- numerus
- Numīcius 1
- Numīcius 2
- Numīcus
- Numida
- Numidia
- Numidicus
- Numisius
- numisma
- Numistro
- Numitor
- nummārius
- nummātus
- nummulārius
- nummulus
- nummus
- numnam
- numne
- numquam
- numquandō
- numquid
- numquidnam
- nunc
- nunciam
- nuncubi
- nūncupātio
- nūncupātīvus
- nūncupātor
- >>
- nūncup|o, āre, āvī, ātum
- Veiksmažodis, 1 asmenuotė. Skiemenys: LBA (3)
- Jokantas 1936
nūncupo 1 (senov. conj. nuncupassit) a) praminti, pavadinti quod erat a deo natum, nomine ipsius dei nuncupabant; †mensem e suo nomine; auctorem sui nominis L.b) iškilmingai ištarti, pareikšti quae sunt lingua nuncupata; †aliquem heredem paskirti paveldėtoju; auspicato proficiscitur consul in Capitolium ad vota nuncupanda L.
- Kuzavinis 2007
- nūncup|o, āre, āvī, ātum vt [nōmen + capio] 1. (pa)vadìnti, pramiñti, var̃dyti, dúoti var̃dą; mēnsem ē suō nōmine ~āre Su pavadìnti mė́nesį sàvo vardù;2. iškilmìngai ištar̃ti, paréikšti (vōta C; adoptiōnem T); paskélbti (aliquem Caesarem AV);3. paskìrti (aliquem hērēdem Su); dedikúoti Ap
- nūncup|o, āre, āvī, ātum vt [nōmen + capio]
