- supersterno
- superstes 1
- superstes 2
- superstitī
- superstitio
- superstitiōsē
- superstitiōsus
- supersto
- superstrātus
- superstrāvī
- superstruo
- supersubstantiālis
- supersum
- supertego
- supertulī
- superurgeo
- superus
- supervacāneus
- supervaco
- supervacuus
- supervādo
- supervehor
- supervenio
- superventus
- supervīvo
- supervolito
- supervolo
- supīnē
- supīno
- supīnum
- supīnus
- suppāctus
- suppaenitet
- suppalpor
- suppār
- supparasītor
- supparium
- supparum
- supparus
- suppeditātio
- suppedito
- suppetiae
- suppeto
- suppīlo
- suppingo
- suppinguis
- supplanto
- supplementum
- suppleo
- supplex
- >>
- supplicāti|o, ōnis f
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), moteriškoji, bendrinis. Skiemenys: LBLBA (5)
- Jokantas 1936
supplicātio, ōnis f [supplico] viešas dievų maldavimas, atgailojimo iškilmės dėl įvykusių arba gresiančių nelaimingų valstybei atsitikimų, padėkos iškilmės laimingais atsitikimais eo anno prodigia multa fuerunt, quorum averruncandorum causa supplicationes in biduum senatus decrevit L; Romae dierum viginti s. redditur.
- Kuzavinis 2007
- supplicāti|o, ōnis f [supplico] viẽšas maldãvimas; atgailãvimo ìškilmės; padėkõs ìškilmės C, Cs, L
