- praepolleo
- praepondero
- praepōno
- praeporto
- praeposita
- praepositio
- praepositīvus
- praepositum
- praepositūra
- praepositus 1
- praepositus 2
- praepossum
- praeposterē
- praeposterus
- praeposuī
- praepotēns
- praepotentēs
- praepotentia
- praeproperē
- praeproperus
- praepūtium
- praequam
- praequeror
- praeradio
- praerādo
- praerapidus
- praereptus
- praerigēsco
- praerigidus
- praeriguī
- praerīpia
- praeripio
- praerōdo
- praerogātīva
- praerogātīvus
- praerogo
- praerōsī
- praerōsus
- praerumpo
- praerupta
- praeruptē
- praeruptus
- praes
- praesaepe
- praesaepio
- praesaepis
- praesaepium
- praesāgio
- praesāgior
- praesāgītio
- << >>
- praeped|io, īre, īvī (iī), ītum
- Veiksmažodis, 4 asmenuotė. Skiemenys: LBBA (4)
- Jokantas 1936
prae-pedio 4 [cnf. im-pedio, ex-pedio] 1) pririšti iš priekio, supančioti †equos.2) trop. trukdyti, sulaikyti dicere incipientem cum lacrimae praepedissent L; bonas artes animi et corporis avaritia praepedit S paraližuoja; lassitūdo praepedit fugam L.
- Kuzavinis 2007
- praeped|io, īre, īvī (iī), ītum vt [prae + pēs] 1. prirìšti ìš príekio (equum T); surìšti, supánčioti (aliquem Pl);2. prk. trukdýti; sulaikýti (fugam hostium L); timor ~it verba Pl báimė neléidžia kalbė́ti; ~īre verba T mikčióti; ~ītus morbō C ligõs sukáustytas
- praeped|io, īre, īvī (iī), ītum vt [prae + pēs]