- conclāmo
- conclāve
- conclāvium
- conclūdo
- conclūsē
- conclūsī
- conclūsio
- conclūsiuncula
- conclūsūra
- conclūsus
- concoctio
- concoctus
- concolor
- concoquo
- concordābilis
- concordātio
- concordia
- Concordia
- concorditer
- concordo
- concors
- concoxī
- concrasso
- concrēbrēsco
- concrēdo
- concremātio
- concrēmentum
- concremo
- concreo
- concrepo
- concrēscentia
- concrēsco
- concrētio
- concrētus 1
- concrētus 2
- concrēvī
- concrīminor
- concubīna
- concubīnātus
- concubīnus
- concubitus
- concubium
- concubius
- concubo
- concubuī
- concucurrī
- conculcātio
- conculco
- concumbo
- concupiī
- << >>
- conculc|o, āre, āvī, ātum
- Veiksmažodis, 1 asmenuotė. Skiemenys: LLA (3)
- Sirvydas 1642
-
Podeptáć co, Calcare, conculcare, proterere pedibus, opprimere aliquid. Paminu.
-
- Jokantas 1936
- con-culco 1 [caleo] paminti, kojomis sumindžioti, išniekinti miseram Italiam.
- Kuzavinis 2007
- conculc|o, āre, āvī, ātum vt [con + calco] 1. pamìnti, (su)mìndžioti, (su)trỹpti (vīnāceōs Ca; aliquid pedibus Vlg);2. prk. pamìnti, paniẽkinti, išniẽkinti (miseram Italiam C)
- conculc|o, āre, āvī, ātum vt [con + calco]