- condēnsus
- condēscendo
- condēscēnsio
- condicio
- condiciōnālis
- condiciōnāliter
- condīco
- condictīcius
- condictio
- condictum
- condictus
- condidī
- condidicī
- condīgnē
- condīgnus
- condīmentārius 1
- condīmentārius 2
- condīmentum
- condio
- condīscipula
- condīscipulātus
- condīscipulus
- condīsco
- condītāneus
- condītio 1
- conditio 2
- conditio 3
- conditīvum
- conditor
- conditōrium
- conditrīx
- condītūra 1
- conditūra 2
- condītus 1
- conditus 2
- conditus 3
- condīxī
- condo
- condocefacio
- condoceo
- condoleo
- condolēsco
- condōnātio
- condōno
- condormio
- condormīsco
- Condrūsī
- condūcibilis
- condūco
- conductīcius
- << >>
- condemn|o, āre, āvī, ātum
- Veiksmažodis, 1 asmenuotė. Skiemenys: LLA (3)
- Jokantas 1936
con-demno 1 [damno] a) apie teisėją: nuteisti, pasmerkti aliquem innocentem; su gen. kaltybes: aliquem iniuriarum, ambitūs, maiestatis; su de: de vi, de pecuniis repetundis; su abl. : eo crimine; su gen. bausmės: capitis aliquem c. nuteisti ką mirti; su abl. : quadruplo; aliquem denis milibus aeris L.b) apie kaltintoją: pasiekti nuteisimo aliquem per iudicem; uno hoc crimine, furti.c) trop. rasti kaltu, peikti factum alicuius; aliquem inertiae už neveiklumą; iniquitatis.
- Kuzavinis 2007
- condemn|o, āre, āvī, ātum vt [con + damno] 1. pasmer̃kti (aliquem injūriārum C); nuteĩsti; ~āre aliquem capitis C (capite Su) nuteĩsti ką̃ mir̃ti;2. prk.1) (ap)káltinti (aliquem crīmine C);2) (iš)peĩkti (factum alicūjus C); prikìšti; ~āre aliquem inertiae C prikìšti kám neveiklùmą
- condemn|o, āre, āvī, ātum vt [con + damno]
