- īnsincērus
- īnsinuātio
- īnsinuo
- īnsipidus
- īnsipiēns
- īnsipienter
- īnsipientia
- īnsipio
- īnsisto
- īnsitio
- īnsitīvus
- īnsitor
- īnsitum
- īnsitus
- īnsociābilis
- īnsōlābiliter
- īnsōlātor
- īnsolēns
- īnsolenter
- īnsolentia
- īnsolēsco
- īnsolidus
- īnsolitus
- īnsōlo
- īnsolūbilis
- īnsolūbiliter
- īnsomnia
- īnsomnis
- īnsomnium 1
- īnsomnium 2
- īnsonāns 1
- īnsonāns 2
- īnsono
- īnsōns
- īnsonuī
- īnsōpītus
- īnspectio
- īnspecto
- īnspector
- īnspectus 1
- īnspectus 2
- īnspērābilis
- īnspērāns
- īnspērātē
- īnspērātō
- īnspērātus
- īnspergo
- īnspicio
- īnspīco
- īnspīrātio
- << >>
- īnsolūbil|is, e
- Būdvardis, 3 linksniuotė (taisyklingas būdv. tipas), 2 galūnių. Skiemenys: LBLBB (5)
- Sirvydas 1642
-
Nieprzekonany. Jnuincibilis, inexpugnabilis, inſolubilis. Ne pargalimas. -
Nieroziętny, Jndiſſolubilis, inſolubilis. Ne izriſzamas. -
Niewypłacony, Inſolubilis. Neaźumokamas. -
Niewywiklany, Jnexplicabilis, indiſſolubilis, inenodabilis, inſolubilis. Neiźrezgiamas. -
Zádźierg, Inſolubilis nexus, Mazgas neiźmezgamas.
-
- Kuzavinis 2007
- īnsolūbil|is, e adj. [2. in + solūbilis] 1. nepértraukiamas, nesutráukomas (vinculum Ma);2. prk.1) nesunaikìnamas (mundus MF);2) neapmókamas (crēditum Se);3) nenugiñčijamas, nepaneĩgiamas (sīgnum Q);4) neį̃menamas; aenigma ~e Ap neįmenamà mįslė̃
- īnsolūbil|is, e adj. [2. in + solūbilis]
