- concēnātio
- concentio
- concenturio
- concentus
- concēpī
- conceptāculum
- conceptio
- conceptum
- conceptus 1
- conceptus 2
- concerpo
- concertātio
- concertātor
- concertātōrius
- concerto
- concessātio
- concessī
- concessio
- concessīvus
- concesso
- concessus 1
- concessus 2
- concha
- conchātus
- conchula
- conchȳliātus
- conchȳlium
- concido 1
- concīdo 2
- concieo
- conciliābulum
- conciliātio
- conciliātor
- conciliātrīcula
- conciliātrīx
- conciliātus 1
- conciliātus 2
- concilio
- concilium
- concinnē
- concinnitās
- concinnitūdo
- concinno
- concinnus
- concino
- concio 1
- cōncio 2
- concipilo
- concipio
- concipulo
- << >>
- concinn|us, a, um
- Būdvardis, 2/1 linksniuotė (taisyklinga), 3 galūnių. Skiemenys: LLB (3)
- Jokantas 1936
concinnus 3 (adv. -ē) su comp. a) dailus, puikus, grakštus, mandagus tectorium, Samos, helluo; *c. amicis slaugus; concinne vestitus P.b) apie kalbą ir kalbėtojus: lygus, sklandus, planingas, išbaigtas, harmoniškas, skoningas, išdailintas, simetriškas poëma, *versus, oratio, sententiae, orator, homo; in re tikslus; in brevitate respondendi N.
- Kuzavinis 2007
- concinn|us, a, um adj. [con + cinnus] (comp. ~ior Lu) 1. darnùs, harmonìngas, proporcìngas; sklandùs (ōrātio C);2. elegántiškas, dailùs, gražùs (faciēs Pl);3. taiklùs (in brevitāte respondendī N);4. palankùs; paslaugùs (alicuī H)
- concinn|us, a, um adj. [con + cinnus] (comp. ~ior Lu)
