- īnstrūctor
- īnstrūctus 1
- īnstrūctus 2
- īnstrūmentum
- īnstruo
- īnsuāvis
- īnsuāvitās
- Īnsuber
- Īnsubrēs
- īnsūdo
- īnsuēfactus
- īnsuēsco
- īnsuētus 1
- īnsuētus 2
- insuēvī
- īnsufficiēns
- īnsufficientia
- īnsula
- īnsulānus
- īnsulārius
- īnsulsē
- īnsulsitās
- īnsulsus
- īnsultātio
- īnsulto
- īnsultūra
- īnsultus
- īnsum
- īnsūmo
- īnsūmptio
- īnsuo
- īnsuper 1
- īnsuper 2
- īnsuperābilis
- īnsurgo
- īnsuspicābilis
- īnsustentābilis
- īnsusurrātio
- īnsusurro
- īnsūtus 1
- īnsūtus 2
- īntābēsco
- intāctilis
- intāctus 1
- intāctus 2
- intāminātus
- intēctus 1
- intēctus 2
- integellus
- integer
- << >>
- īnsult|o, āre, āvī, ātum
- Veiksmažodis, 1 asmenuotė. Skiemenys: LLA (3)
- Jokantas 1936
īn-sulto 1 [intens. iš insilio] 1) šokinėti, šokti ant, į, po, su dat. *equitem (arklį) docuere insultare solo; *haedi floribus insultant; *fluctibus; su acc. †fores T prie durų šokti; *nemora per miškelius.2) trop. išjuokti, pašiepti, pasityčioti su dat. *iacenti; num tibi insultare in calamitate videor?; in rem publicam; su acc. unus insultat multos; †patientiam alicuius; su abl. *casibus, †morte alicuius; *cernis, ut insultent Rutuli kaip tyčiojas.
- Kuzavinis 2007
- īnsult|o, āre, āvī, ātum [int. iš īnsilio] 1. šokinė́ti; šókti; ~āre nemora V šokinė́ti põ miškeliùs; ~āre fluctibus O šókti į̃ bangàs;2. šokinė́ti ìš džiaũgsmo, džiū́gauti; victor ~āns C džiū́gaujantis nugalė́tojas;3. prk. išjuõkti, pašiẽpti, pasitýčioti (alicuī, aliquem ar in aliquem C etc.); ~āre patientiam alicūjus T išjuõkti kienõ pakantùmą
- īnsult|o, āre, āvī, ātum [int. iš īnsilio]
