- cadmia
- Cadmus
- cado
- cadūca
- cadūcārius
- cādūceātor
- cādūceum
- cādūceus
- cādūcifer
- cadūcum
- cadūcus
- Cadurcī
- Cadurcum
- cadus
- Cadūsiī
- Caeciliānus
- Caecilius
- Caecīna
- caecitās
- caeco
- Caecubum
- caecus 1
- caecus 2
- caecutio
- caedēs
- caedis
- caedo
- caeduus
- caelāmen
- caelātor
- caelātūra
- caelebs
- caeles 1
- caeles 2
- caelestēs
- caelestia
- caelestis
- Caeliāna
- Caeliānus
- caelibātus
- caelicola
- Caeliculus
- caelifer
- caeligenus
- Caelimontānus
- caelipotēns
- caelitus 1
- caelitus 2
- Caelius
- caelo
- caelum 1
- caelum 2
- caelus
- Caelus
- caementārius
- caementicius
- caementum
- Caeneus
- Caenīna
- Caenīnēnsēs
- Caenīnus
- Caenis
- caenōsitās
- caenōsus
- caenum
- caepa
- caepārius
- caepe
- caepētum
- caepīcius
- Caepio
- caepula
- caepulla
- Caere
- caeremōnia
- Caeres 1
- Caerēs 2
- Caerētēs
- caerimōnia
- caerimōniālis
- caerimōnior
- Caeritēs
- caerula
- caerulāns
- caeruleātus
- caeruleum
- caeruleus
- caerulus
- Caesar
- Caesarēa
- Caesareus
- Caesariānus
- caesariātus
- Caesariēnsis
- caesariēs
- Caesēna
- Caesennius
- Caesia Silva
- caesīcius
- caesim
- caesio
- caesius
- >>
- 2. cael|es, itis m
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), vyriškoji, bendrinis. Skiemenys: LB (2)
- Sirvydas 1642
-
Kánonizowány. Apotheoſi dignatus, relatus in cælitum numerum, publicâ religione conſecratus. Iráśitas terp ſzwyntu. - Niebieſcy, Diui, cœlites, cœlicolæ, ſuperi. Dunginiey, dunguy eſſu ſzwyntiey.
-
- Jokantas 1936
- caeles, itis (abl. -e, gen. pl. -um) [caelum] dangiškas, dangaus *regna; subst. caelitēs, um m dangaus gyventojai, dievai.
- Kuzavinis 2007
- 2. cael|es, itis m [1. caeles] dangaũs gyvéntojas, diẽvas; pl. ~itēs dangaũs gyvéntojai, dievaĩ Pl, C