- cōnspīrātē
- cōnspīrātio
- cōnspīrātus 1
- cōnspīrātus 2
- cōnspīro 1
- cōnspīro 2
- cōnspisso
- cōnspondeo
- cōnspōnsor
- cōnspōnsus
- cōnspuo
- cōnspurco
- cōnspūto
- cōnspūtus
- cōnstabilio
- cōnstāns
- Cōnstāns
- cōnstanter
- cōnstantia
- Cōnstantīnopolis
- Cōnstantīnus
- Cōnstantius
- cōnstat
- cōnstātūrus
- cōnstēllātio
- cōnsternātio
- cōnsterno 1
- cōnsterno 2
- cōnstīpātio
- cōnstīpo
- cōnstitī
- cōnstitio
- cōnstituo
- cōnstitūtio
- cōnstitūtor
- cōnstitūtum
- cōnstitūtus
- cōnsto
- cōnstrātum
- cōnstrātus
- cōnstrāvī
- cōnstrictio
- cōnstrictus
- cōnstringo
- cōnstrūctio
- cōnstrūctīvus
- cōnstrūctor
- cōnstruo
- cōnstuprātio
- cōnstuprātor
- << >>
- cōnsuēsc|o, ere; suēvī, suētum
- Veiksmažodis, 3 asmenuotė. Skiemenys: LLA (3)
- Susiję: cōnsuētus; cōnsuēvī
- Jokantas 1936
cōn-suēsco, suēvī, suētum 3 (dažnai sutr. consuesti ir t. t., consuemus = *consuevimus) a) priprasti prie ko su inf.; †dolori; perf. cōnsuēvī aš esu pratęs, aš paprastai ką darau su inf.; impers. sicuti in sollemnibus sacris fieri consuevit S kaip paprastai būna; naves, quae Alexandriae esse consueverant paprastai būdavo; ptc. cōnsuētus 3 paprastas, priprastas libido, verba.b) sueiti, susidraugauti su kuo cum aliquo. NB. cnf. consuētus.
- Kuzavinis 2007
- cōnsuēsc|o, ere; suēvī, suētum [con + suēsco] 1. vi1) pripràsti, papràsti (aliquid facere Cs); cōnsuēvī esù paprãtęs;2) sutar̃ti, draugáuti (cum aliquō Te);2. vt (pri)prãtinti (juvencum arātrō Co)
- cōnsuēsc|o, ere; suēvī, suētum [con + suēsco]
