- dētorno
- dētorqueo
- dētractātio
- dētractātor
- dētractio
- dētracto
- dētractor
- dētraho
- dētrectātio
- dētrectātor
- dētrecto
- dētrīmentōsus
- dētrīmentum
- dētrītus 1
- dētrītus 2
- dētrīvī
- dētrūdo
- dētruncātio
- dētrunco
- dētrūsī
- dētrūsio
- dētrūsus
- dētulī
- dētumēsco
- dētundo
- dēturbo
- dēturpo
- Deucaliōn
- Deucaliōnēus
- deūnx
- deūro
- deus
- deussī
- deustio
- deustus
- deūtor
- dēvāsto
- dēveho
- dēvello
- dēvēlo
- dēveneror
- dēvenio
- dēverbero
- dēverbium
- dēversor 1
- dēversor 2
- dēversōriolum
- dēversōrium
- dēversōrius
- dēversus
- << >>
- dētestāt|us, a, um
- Būdvardis, 2/1 linksniuotė (taisyklinga), 3 galūnių. Skiemenys: LLLB (4)
- Susiję: dētestor
- Jokantas 1936
dē-testor 1 a) šaukiantis į dievus maldauti, kad ištiktų kas bloga ant keno galvos pericula in caput alicuius L.b) keikti, prakeikti aliquem omnibus precibus; exitum belli; ptc. dētestātus 3 prakeiktas *bella matribus.c) trop. ką nors iškilmingai nuo savęs ar kitų atmesti, atstumti, nepripažinti, atitolinti querimoniam patriae a se; omnes memoriam consulatūs tui, facta, mores, faciem denique ac nomen a re publica detestantur; dii immortales, detestamini hoc omen.
- Kuzavinis 2007
- dētestāt|us, a, um 1. part. perf. iš dētestor;2. adj. prakéiktas; nekeñčiamas; bella mātribus ~a H mótinų nekenčiamì karaĩ
- dētestāt|us, a, um
