- immōbilis
- immōbilitās
- immōbiliter
- immoderātē
- immoderātio
- immoderātus
- immodestē
- immodestia
- immodestus
- immodicē
- immodicus
- immodulātus
- immoenis
- immolātio
- immolātor
- immōlītus
- immolo
- immōrigerus
- immorior
- immoror
- immorsus
- immortālis
- immortālitās
- immortāliter
- immortuus
- immōtus
- immūgio
- immulgeo
- immunditia
- immunditiēs
- immundus
- immūnio
- immūnis
- immūnitās
- immūnītus
- immurmuro
- immūtābilis 1
- immūtābilis 2
- immūtābilitās
- immūtābiliter
- immūtātio
- immūtātus 1
- immūtātus 2
- immūtēsco
- immūto
- immūtuī
- Imp.
- impācātus
- impāctus
- impallēsco
- << >>
- immerit|us, a, um
- Būdvardis, 2/1 linksniuotė (taisyklinga), 3 galūnių. Skiemenys: LBBB (4)
- Jokantas 1936
im-meritus 3 (adv. -ō su sup.) [ptc. iš mereo] a) act. nekaltas, be kaltės *gens, *locus, *paries; su inf. *mori neužsitarnavęs mirties; subst. immerito meo P be mano kaltės.b) pass. neužsitarnavęs, neprasikaltęs testis meriti atque immeriti triumphi L; laudibus haud immeritis L; immeritissimo accusare T.
- Kuzavinis 2007
- immerit|us, a, um adj. [2. in + meritus] 1. nepelnýtas (triumphus L); ~a laus L nepelnýta garbė̃;2. nekal̃tas, bè kaltė̃s (gēns V)
- immerit|us, a, um adj. [2. in + meritus]
