- respōnsīvus
- respōnso
- respōnsor
- respōnsōrium
- respōnsum
- respōnsus
- rēspūblica
- respuo
- restāgnātio
- restāgno
- restaurātio
- restauro
- restiārius
- resticula
- restīllo
- restīnctio
- restinguo
- restio
- restipulātio
- restipulor
- restis
- restitī
- restito
- restituo
- restitūtio
- restitūtor
- restitūtōrius
- restitūtrīx
- restitūtus
- resto
- restrictē
- restrictus
- restringo
- restruo
- resūdātio
- resūdo
- resulto
- resultus
- resūmo
- resuo
- resupīno
- resupīnus
- resurgo
- resurrēctio
- resurrēctus
- resurrēxī
- resuscitātio
- resuscitātor
- resuscito
- resūtus
- << >>
- resupīn|us, a, um
- Būdvardis, 2/1 linksniuotė (taisyklinga), 3 galūnių. Skiemenys: BBLB (4)
- Jokantas 1936
resupīnus 3 1) atlenktas į užpakalį, atsilošęs *curru haeret resupīnus inani; *resupino collo tollens ad sidera vultus.2) trop. aukštai pakėlęs galvą, „nosį užrietęs“ *tulerat gressum resupina per urbem.3) aukštielninkas *iacuit resupinus humo; *r. aliquem fundere parmesti aukštielninką ant žemės.
- Kuzavinis 2007
- resupīn|us, a, um adj. [re + supīnus] 1. àtlenktas atgal̃, àtloštas (collum O); riẽstas (vomer PM);2. prk. aukštaĩ iškė́lęs gálvą, išdidùs (Niobē O);3. aukštíelninkas, gùlintis añt nùgaros Vo
- resupīn|us, a, um adj. [re + supīnus]
