- praemeditor
- praemercor
- praemetuo
- praemico
- praemigro
- praeminātus
- praemineo
- praeminister
- praeministra
- praeministro
- praeminor
- praemiōsus
- praemīsī
- praemissa
- praemitto
- praemium
- praemolestia
- praemolior
- praemollio
- praemollis
- praemoneo
- praemonitio
- praemonitor
- praemonitus 1
- praemonitus 2
- praemōnstrātio
- praemōnstrātor
- praemōnstro
- praemordeo
- praemorior
- praemorsus
- praemūnio
- praemūnītio
- praenato
- praenāvigo
- praenego
- Praeneste
- Praenestīnī
- Praenestīnus
- praeniteo
- praenōmen
- praenōsco
- praenōtio
- praenoto
- praenōtus
- praenōvī
- praenūbilus
- praenūntia
- praenūntiātio
- praenūntio
- praenūntium
- praenūntius 1
- praenūntius 2
- praeoccupātio
- praeoccupātus
- praeoccupo
- praeopto
- praepando
- praeparātio
- praeparātō
- praeparātor
- praeparātōrius
- praeparātus 1
- praeparātus 2
- praeparcus
- praeparo
- praeparvus
- praepedīmentum
- praepedio
- praependeo
- praepes 1
- praepes 2
- praepilātus 1
- praepīlātus 2
- praepinguis
- praepollēns
- praepollentia
- praepolleo
- praepondero
- praepōno
- praeporto
- praeposita
- praepositio
- praepositīvus
- praepositum
- praepositūra
- praepositus 1
- praepositus 2
- praepossum
- praeposterē
- praeposterus
- praeposuī
- praepotēns
- praepotentēs
- praepotentia
- praeproperē
- praeproperus
- praepūtium
- praequam
- praequeror
- praeradio
- >>
- 2. praenūnti|us, ī m
- Daiktavardis, 2 linksniuotė (taisyklinga), vyriškoji, bendrinis. Skiemenys: LLBB (4)
- Sirvydas 1642
-
opowiádácz, Præco, prædicator, nuntius, prænuntius. Apſakitoias.
-
- Jokantas 1936
- praenūntius 3 [praenuntio] iš anksto pranešąs; subst. m f apreiškėjas, pasiuntinys, pranešėjas, iš anksto duodamas ženklas †praenuntiae flagitii blanditiae; †imminentis caedis; *ales praenuntius lucis (apie gaidį).
- Kuzavinis 2007
- 2. praenūnti|us, ī m [1. praenūntius] pranešė́jas; prãnašas; āles ~us lūcis O paũkštis, aušrõs prãnašas (apie gaidį)