- īnsīgnītus 2
- īnsilio
- īnsimulātio
- īnsimulātor
- īnsimulo
- īnsincērus
- īnsinuātio
- īnsinuo
- īnsipidus
- īnsipiēns
- īnsipienter
- īnsipientia
- īnsipio
- īnsisto
- īnsitio
- īnsitīvus
- īnsitor
- īnsitum
- īnsitus
- īnsociābilis
- īnsōlābiliter
- īnsōlātor
- īnsolēns
- īnsolenter
- īnsolentia
- īnsolēsco
- īnsolidus
- īnsolitus
- īnsōlo
- īnsolūbilis
- īnsolūbiliter
- īnsomnia
- īnsomnis
- īnsomnium 1
- īnsomnium 2
- īnsonāns 1
- īnsonāns 2
- īnsono
- īnsōns
- īnsonuī
- īnsōpītus
- īnspectio
- īnspecto
- īnspector
- īnspectus 1
- īnspectus 2
- īnspērābilis
- īnspērāns
- īnspērātē
- īnspērātō
- << >>
- īnsolenti|a, ae f
- Daiktavardis, 1 linksniuotė (taisyklinga), moteriškoji, bendrinis. Skiemenys: LBLBB (5)
- Jokantas 1936
īnsolentia, ae f [insolens] a) nepratimas, negudimas, neprityrimas fori, iudiciorum; †rerum secundarum nepaprasta laimė.b) nepaprastumas, naujumas itineris, verborum.c) išlaidumas, blaškumas, perdidelis turtų leidimas maiorum continentiam diligebat, huius saeculi insolentiam vituperabat.d) išdidumas, puikybė, pasipūtimas i. ex rebus secundis; sermonis, Antonii.
- Kuzavinis 2007
- īnsolenti|a, ae f [īnsolēns] 1. neįpratìmas, nepripratìmas; nepatyrìmas, neįgudìmas (jūdiciōrum C);2. nepaprastùmas, keistùmas (verbōrum C);3. nesaikingùmas, išlaidùmas (hujus saeculī C);4. išdidùmas, pasipūtìmas, puikýbė (hominis C); įžūlùmas (sermōnis L)
- īnsolenti|a, ae f [īnsolēns]
