- penetrālis
- penetrātio
- penetro
- Pēnēus
- pēnicillum
- pēnicillus
- pēniculus
- pēnīnsula
- Pēnīnus
- pēnis
- penitē
- penitus 1
- penitus 2
- penna
- pennārium
- pennātus
- penniger
- Pennīnus
- pennipēs
- pennipotēns
- pennipotentēs
- pennula
- pēnsābilis
- pēnsātio
- pēnsātor
- pēnsilis
- pēnsio
- pēnsitātio
- pēnsito
- pēnso
- pēnsum
- pēnsūra
- pēnsus
- pentagōnum
- pentameter
- pentateuchum
- pentateuchus
- pentathlum
- pentathlus
- Pentēcostē
- Pentelicus mōns
- pentēris
- Penthesilēa
- Pentheus 1
- Penthēus 2
- Penthīdēs
- Pentrī
- penuārius
- pēnūria
- penus
- << >>
- 1. penit|us, a, um
- Būdvardis, 2/1 linksniuotė (taisyklinga), 3 galūnių. Skiemenys: BBB (3)
- Jokantas 1936
penitus [cnf. penates, penes, penetro] 1) adv.a) viduje, į vidų, į gilumą p. in Thraciam se abdidit N; argentum p. abditum giliai žemėse; *ales penitus in nubila fugit; *p. traxit suspiria giliai atsiduso.b) toli p. repostas gentes; *terrae p. penitusque iacentes.c) trop. giliai, kiaurai, iš pagrindų memoriae p. mandare; demittere se p. in causam; perspicere, nosse, videre; studio p. deditus; amor p. insitus; taip pat: nuoširdžiai rogare aliquem, *p. dilectus.2) adj. su sup. vidaus, vidinis pectore penitissimo P; ex barbaria penitissima P.
- Kuzavinis 2007
- 1. penit|us, a, um adj. vidìnis, gilumìnis (ignis Vi); ~a pars domūs Ap vidìnė nãmo dalìs
