- īnficiēns 1
- īnficiēns 2
- īnficio
- īnfidēlis
- īnfidēlitās
- īnfidēliter
- īnfidī
- īnfīdus
- īnfīgo
- īnfimus
- īnfindo
- īnfīnībilis
- īnfīnītās
- īnfīnītē
- īnfīnītio
- īnfīnītīvus 1
- īnfīnītīvus 2
- īnfīnītō
- īnfīnītum
- īnfīnītus
- īnfīrmātio
- īnfīrmitās
- īnfīrmo
- infīrmor
- īnfīrmus
- īnfissus
- īnfit
- īnfitiae
- īnfitiālis
- īnfitiātio
- īnfitiātor
- īnfitior
- īnfīxī
- īnfīxus
- īnflammātio
- īnflammo
- īnflātio
- īnflātius
- īnflātus 1
- īnflātus 2
- īnflecto
- īnflētus
- īnflexī
- īnflexibilis
- īnflexio
- īnflexus 1
- īnflexus 2
- īnflīgo
- īnflo
- īnflōrēsco
- << >>
- īnfīrm|us, a, um
- Būdvardis, 2/1 linksniuotė (taisyklinga), 3 galūnių. Skiemenys: LLB (3)
- Jokantas 1936
īn-fīrmus 3 su comp. ir sup. 1) silpnas homo, corpus, navis, legiones, praesidia, vires, valetudo; sergąs, ligonis †sum admodum i.2) trop.a) menkas, nežymus, be reikšmės, be vertės res ad probandum, cautiones, †nuptiae.b) silpnadvasis, bebūdis, nedrąsus animo infirmo esse; *sum paulo infirmior ne taip stiprios dvasios.
- Kuzavinis 2007
- īnfīrm|us, a, um adj. [2. in + fīrmus] (comp. ~ior Cs, sup. ~issimus C) 1. nestiprùs, netvìrtas, sil̃pnas (classis, valētūdo C);2. besveikãtis, begãlis, ligótas (homo Cs); pavar̃gęs; sum admodum ~us C àš esù labaĩ pavar̃gęs;3. prk.1) neveiksmìngas (senātūs cōnsultum T); netìkras (nūptiae Te);2) meñkas, nereikšmìngas, nesvarbùs (rēs C);3) silpnadvãsis, silpnabū̃dis, bailùs (homo H)
- īnfīrm|us, a, um adj. [2. in + fīrmus] (comp. ~ior Cs, sup. ~issimus C)
