- intemperantia
- intemperātē
- intemperātio
- intemperātus
- intemperiae
- intemperiēs
- intempestīvē
- intempestīvitās
- intempestīvus
- intempestus
- intemporālis
- intemporālitās
- intemptātus
- intendo
- intēnsē
- intēnsio
- intēnsus
- intentābilis
- intentāmentum
- intentātio
- intentātor
- intentātus 1
- intentātus 2
- intentē
- intentio
- intento
- intentus 1
- intentus 2
- intepeo
- intepēsco
- inter 1
- inter 2
- inter-
- interaestuo
- interāmenta
- Interamna
- Interamnānus
- Interamnās
- Interamnātēs
- interamnus
- interānea
- interāneus
- interārēsco
- interbibo
- interbīto
- intercalāris
- intercalārius
- intercalātio
- intercalo
- intercapēdo
- << >>
- intenti|o, ōnis f
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), moteriškoji, bendrinis. Skiemenys: LLBA (4)
- Jokantas 1936
intentio, ōnis f [intens. iš intendo] 1) įtempimas corporis.2) trop.a) įtempimas, pastanga, siekimas animi; lusūs L dėmesio nukreipimas į; mentem a cogitationum intentione ad tranquillitatem perducere įtemptas galvojimas.b) ketinimas, sumanymas adversariorum.c) apkaltinimas intentio est: „maiestatem minuisti“.
- Kuzavinis 2007
- intenti|o, ōnis f [intendo] 1. įtempìmas (nervōrum Co);2. prk.1) įtempìmas, pãstangos, siekìmas (animī, cōgitātiōnum C);2) ketìnimas, nóras; siẽkis (adversāriōrum C);3) apkáltinimas, teismìnis pérsekiojimas Q, Dig
- intenti|o, ōnis f [intendo]
