- bisulcus
- bisyllabus
- Bīthȳnī
- Bīthȳnia
- Bīthȳnicus
- Bīthȳnis
- Bīthȳnius
- Bīthȳnus
- bīto
- Bitōn
- bitūmen
- bitūminātus
- bitūmineus
- bitūmino
- bitūminōsus
- Biturīgēs
- Biturīgiacus
- bivertex
- bivium
- bivius
- blactero
- Blaesus
- blaesus 1
- blaesus 2
- Blanda
- blandē
- blandicellus
- blandiculē
- blandidicus
- blandiloquēns
- blandiloquentia
- blandiloquentulus
- blandiloquus
- blandīmentum
- blandior
- blanditer
- blanditia
- blandītus 1
- blandītus 2
- blandulus
- blandum
- blandus
- blasphēmābilis
- blasphēmātio
- blasphēmātor
- blasphēmātrīx
- blasphēmia
- blasphēmo
- blasphēmus
- blaterātio
- << >>
- 2. blater|o, ōnis m
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), vyriškoji, bendrinis. Skiemenys: BBA (3)
- Sirvydas 1642
-
Báłámut. Nugator, blatero, onis. Nekaſákis, wopális. - Mowca, Aretalogus, linguax blatero. Kałbius lieźuwnikas, źwełkſius.
- Plotká, trop: Nugator, blatero, onis v. Bałamut. Niekius.
-
- Kuzavinis 2007
- 2. blater|o, ōnis m [1. blatero] plepỹs, tauškãlius, liežùvininkas AG