- concilium
- concinnē
- concinnitās
- concinnitūdo
- concinno
- concinnus
- concino
- concio 1
- cōncio 2
- concipilo
- concipio
- concipulo
- concīsē
- concīsio
- concīsūra
- concīsus
- concitātē
- concitātio
- concitātor
- concitātrīx
- concitātus 1
- concitātus 2
- concito
- concitor
- concitus
- concīvī
- conclāmātio
- conclāmito
- conclāmo
- conclāve
- conclāvium
- conclūdo
- conclūsē
- conclūsī
- conclūsio
- conclūsiuncula
- conclūsūra
- conclūsus
- concoctio
- concoctus
- concolor
- concoquo
- concordābilis
- concordātio
- Concordia
- concordia
- concorditer
- concordo
- concors
- concoxī
- << >>
- concili|um, ī n
- Daiktavardis, 2 linksniuotė (taisyklinga), niekatroji, bendrinis. Skiemenys: LBBB (4)
- Jokantas 1936
concilium, iī n [1. calo] sušaukimas: a) pasimatymas, susitikimas, sueiga quod Camenarum ibi concilia cum Egeria essent L.b) susirinkimas pastorum, deorum; *horrendum (gauja kiklopų); divinum animorum c.; siauresne prasme: senato arba liaudies susirinkimas valstybės reikalams apsvarstyti (Romoje): *c. sanctum patrum; tribomis sušauktas liaudies susirinkimas c. plebis, populi L; vocare in c. multitudinem L; rečiau — centurijomis sušauktas liaudies susirinkimas.c) kitų tautų suvažiavimas, susirinkimai omnium Etruriae populorum L; Achaicum L, prin-cipum Galliae, Belgarum.
- Kuzavinis 2007
- concili|um, ī n [con + 1. calo] 1. susijungìmas, susiviẽnijimas; są́ryšis (rērum Lu);2. pasimãtymas, susitikìmas (alicūjus cum aliquō L);3. sùeiga (pastōrum C); susirinkìmas (populī H); sámbūris (Cyclōpum V); indīcere ~um in diem certam Cs paskìrti susirinkìmą tám tìkrą diẽną;4. pasitarìmas, pósėdis (Gallōrum L); aliquem adhibēre ad ~um Cs pakviẽsti ką̃ į̃ pasitarìmą
- concili|um, ī n [con + 1. calo]
