- concrētus 1
- concrētus 2
- concrēvī
- concrīminor
- concubīna
- concubīnātus
- concubīnus
- concubitus
- concubium
- concubius
- concubo
- concubuī
- concucurrī
- conculcātio
- conculco
- concumbo
- concupiī
- concupīscēns
- concupīscentia
- concupīscentiālis
- concupīscibilis
- concupīscibilitās
- concupīsco
- concupītor
- concupītus
- concupīvī
- concūro
- concurro
- concursātio
- concursātor
- concursio
- concurso
- concursus
- concussī
- concussio
- concussus
- concustōdio
- concutio
- condalium
- condecet
- condecoro
- condemnābilis
- condemnātio
- condemnātor
- condemno
- condēnsātio
- condēnseo
- condēnsitās
- condēnso
- condēnsus
- << >>
- condīc|o, ere; dīxī, dictum
- Veiksmažodis, 3 asmenuotė. Skiemenys: LLA (3)
- Susiję: condictus; condīxī
- Kuzavinis 2007
- condīc|o, ere; dīxī, dictum vt [con + 2. dīco] 1. susikalbė́ti, susitar̃ti, sulýgti (aliquid cum aliquō AG; alicuī alicūjus reī L);2. nustatýti (diem Pl), paskìrti; tempus et locum coëundi ~ere Ju paskìrti susitikìmo viẽtą ir̃ laĩką;3. pa(si)žadė́ti; ~ere alicuī cēnam Su pažadė́ti kám atvỹkti pietų̃; ~ere operam PM apsiim̃ti dárbą;4. vėl. jur. reikaláuti pagal̃ sùtartį (alicuī pecūniam Dig)
- condīc|o, ere; dīxī, dictum vt [con + 2. dīco]

