- incēnsus 2
- incentīvum
- incentor
- incēpī
- inceptio
- incepto
- inceptor
- inceptum
- inceptus 1
- inceptus 2
- incerniculum
- incerno
- incēro
- incertē
- incertitūdo
- incerto 1
- incertō 2
- incertum
- incertus
- incessābilis
- incessāns
- incessanter
- incessī
- incesso
- incessus 1
- incessus 2
- incestē
- incestificus
- incesto
- incestum
- incestus 1
- incestus 2
- inchoātio
- inchoātīvus
- inchoātor
- inchoātus
- inchoo
- incicur
- incido 1
- incīdo 2
- incīle
- incīlis
- incīlo
- incingo
- incino
- incīnxī
- incipio
- incipisso
- incircumspectē
- incircumspectus
- << >>
- incaut|ē
- Prieveiksmis. Skiemenys: LLL (3)
- Jokantas 1936
in-cautus 3 (adv. -ē) su comp. a) act. neatsargus, neapdairus, neapgalvojąs, be rūpesčio demonstrant hominem incautum de medio tolli posse; praeparati incautos aggrediuntur L; i. ab rebus secundis neturįs rūpesčio, kadangi laimingas; su gen. *non i. futuri.b) pass. nesaugus, netikras, ne be pavojaus incautos agros invasit S; quod neglexeris, i. atque apertum habeas L.
- Kuzavinis 2007
- incaut|ē adv. [incautus] (comp. ~ius Cs, sup. ~issimē Au) neatsargiaĩ, neapdairiaĩ C; nerūpestìngai, neapgalvótai PJ
