- monocōlus
- monoculus
- monōdia
- Monoecus
- monogamia
- monogamus
- monogramma
- monogrammus
- monomachia
- monomachus
- monopodium
- monopōla
- monopōlium
- monotropus
- monoxylum
- mōns
- mōnstrābilis
- mōnstrātio
- mōnstrātor
- mōnstrātus 1
- mōnstrātus 2
- mōnstrifer
- mōnstrificē
- mōnstrificus
- mōnstro
- mōnstrōsus
- mōnstrum
- mōnstruōsē
- mōnstruōsus
- montāna
- montānī
- montānus
- Montānus
- monticola
- monticulus
- montifer
- montivagus
- montōsus
- montuōsa
- montuōsus
- monubilis
- monumentārius
- monumentum
- Mopsopia
- Mopsopius
- Mopsopus
- Mopsus
- mora 1
- mora 2
- mōra 3
- << >>
- 2. mordicus
- Prieveiksmis. Skiemenys: LBB (3)
- Sirvydas 1642
-
Vpornie, Pertinaciter, pugnaciſſimè, contumaciter, mordicus Prieśingay, paykay.
-
- Jokantas 1936
- mordicus adv. [mordeo] su dantimis įsikandęs auriculam m. abstulisset; trop. stipriai aliquid tenere m.
- Kuzavinis 2007
- 2. mordicus adv. [mordeo] 1. įsikándus dantimìs, kándžiojant Pl;2. prk. ìš visų̃ jėgų̃, atkakliaĩ, stipriaĩ (aliquid tenēre C)
- 2. mordicus adv. [mordeo]