- domito
- domitor
- domitrīx
- domitūra
- domitus 1
- domitus 2
- domo 1
- domō 2
- domōs
- domuī
- domum
- domuncula
- domus
- domuscula
- domūsio
- dōnābilis
- dōnārium
- dōnāticus
- dōnātio
- dōnātīvum
- dōnātor
- dōnātrīx
- dōnec
- dōneque
- dōnicum
- dōno
- dōnum
- Donūsa
- dorcas
- Dōrēs
- Dōricē
- Dōricus
- Dōriēnsēs
- Dōris
- Dōrius
- dormio
- dormīsco
- dormītātio
- dormītātor
- dormītio
- dormīto
- dormītor
- dormītōrium
- dormītōrius
- dōron
- dorsālis
- dorsuālia
- dorsuālis
- dorsum
- dorsuōsus
- dorsus
- Dorylaeum
- Dorylēnsēs
- doryphorus
- dōs
- Dossēnus
- dossuārius
- dōtālicium
- dōtālis
- dōtātus
- dōto
- Dōtō
- drachma
- drachuma
- drachumisso
- draco
- Draco 1
- Draco 2
- dracōnigena
- drama
- Drancae
- Dranciānī
- Drangae
- Drangiānī
- drāpeta
- Dravus
- drepanis
- Drepanītānī
- Drepanītānus
- Drepanum
- dromas
- dromedārius
- Druentia
- Druidae
- Druidēs
- drungus
- druppa
- Drūsiānus
- Drūsilla
- Drūsīnus
- Drūsus
- Dryades
- Dryopē
- Dryopes
- dryopteris
- drypetis
- duālis 1
- duālis 2
- duālitās
- dubiē
- dubietās
- >>
- dōnec
- Jungtukas. Skiemenys: LB (2)
- Susiję: dōneque
- Sirvydas 1642
-
Poki, Quamdiu, quoad, vſq[ue] dum, donec, vſquequo. Kołay, pakołay.
-
- Daukantas 1838
- Donec, kol, ligkol.
- Jokantas 1936
- dōnec conjunct. [sutr. iš senov. dōnicum] kol, iki su indic. (ir conj.) *d. felix eris, multos numerabis amicos; d. urbs tradatur; de comitiis, donec rediit Marcellus, silentium fuit L.
- Kuzavinis 2007
- dōnec conj. 1. kõl, ikì kõlei, ikì; ~ eris fēlīx, multōs numerābis amīcōs O kõl bū́si laimìngas, turė́si daũg draugų̃;2. kõl nè; haud dēsinam, ~ perfēcero hoc Te nesiliáusiu, kõl tõ nepasíeksiu
- dōnec conj.