- irrūpī
- irruptio
- irruptus 1
- irruptus 2
- Īrus
- is
- Isaacus
- Īsaeus
- īsagōgē
- īsagōgicus
- Īsaiās
- Isara
- isatis
- Isaurī
- Isauria
- Isauricus
- Isaurus
- ischia
- ischiacus
- ischiadicus
- ischias
- Īsēum
- Īsiacus
- Īsis
- Ismara
- Ismarius
- Ismarus
- Ismēnē
- Ismēnis
- Ismēnius
- Ismēnus
- Isocratēs
- Isocratēus
- Īsocratīus
- Isrāēl
- Isrāēlītae
- Isrāēlīticus
- Issa
- Issaeus
- Issaicus
- Issēnsēs
- Issēnsis
- Issus
- istāc
- istāctenus
- istaec
- Istaevonēs
- iste
- Ister
- Isthmia
- << >>
- irrupti|o, ōnis f
- Daiktavardis, 3 linksniuotė (priebalsinis tipas), moteriškoji, bendrinis. Skiemenys: LLBA (4)
- Kuzavinis 2007
- irrupti|o, ōnis f [irrumpo] įsiveržìmas, įsibrovìmas, įsilaužìmas, užpuolìmas; ~ōnem facere Pl, C įsiver̃žti, užpùlti

